Όσα αφήνω πίσω μου, εκεί είναι η θέση τους.


Όσα αφήνω πίσω μου, εκεί είναι η θέση τους.

Παρελθόν

Θυμάσαι που σου είπα πως θα μιλήσουμε κάποια στιγμή, για όσα αφήνω πίσω μου; Όσα με πίεσαν και με έφτασαν να αδειάσω, να μην θέλω να κάνω τίποτα, να αρνούμαι να ασχοληθώ ακόμα και με κάποια βασικά. Έρχεται μια στιγμή στην ζωή που συνειδητοποιείς πως μερικούς δρόμους τους πήρες ανάποδα. Έδειξες αδιαφορία στο στοπ της πινακίδας και μπήκες ανάποδα στο μονόδρομο. Έρχεται αυτή η στιγμή λοιπόν, και είναι στο χέρι σου και μόνο, να βάλεις την όπισθεν και να ξανά αρχίσεις την διαδρομή σου από την αρχή. 

Ίσως να είναι δύσκολο να δεχτείς πως πρέπει να κάνεις πίσω, να μην θέλεις ή να μην το αντέχεις. Τότε είναι η ώρα που οφείλεις να σκεφτείς, εσένα και μόνο εσένα, να αποφασίσεις τι είναι σημαντικό και τι αξίζει στην ζωή σου. Πόσες υποχωρήσεις και συμφωνίες μπορείς να κάνεις για την ψυχική σου ηρεμία; Αντέχεις να ακολουθείς την κίνηση κάποιου άλλου, τα θέλω και τις επιθυμίες του ακόμα μια φορά ή είναι καιρός να βγεις εσύ μπροστά;

Μην βιάζεσαι. Η απάντηση είναι εύκολη. Ναι, θα πεις και θα το φωνάξεις δυνατά, αλλά οι πράξεις σου θα το αποδείξουν; Καθώς κι εγώ, τόσο καιρό ναι έλεγα, αλλά ξεπέρασα τα όρια μου για να το πράξω. Έφτασα να παρατηρώ την ζωή μου από μια γωνιά, κάπου εκεί παράμερα, για να καταλάβω πως χρειάζεται να δράσω, να αλλάξω, να πετάξω, να παρατήσω, να αφήσω στην άκρη και να προσπεράσω, να προχωρήσω χωρίς να κοιτάζω πόσο νοιάζει τους άλλους, αν ξεβολεύονται, αν θυμόμουν ή αν τους πείραξε. Πάντα σκεφτόμουν, "είναι φίλοι μου, με νοιάζονται". Ήταν όντως; Κι αν ήταν πως ακριβώς με νοιάζονταν; 

Φίλοι

Ακούγομαι σκληρή, το ξέρω. Ίσως και να είμαι. Δεν ξέρω ακόμα. Σίγουρα όμως, είμαι πιο ήρεμη, γαλήνια, χαρούμενη, ήσυχη. Και για μένα είναι σημαντικό. Δεν περνάω την καλύτερη φάση της ζωής μου βέβαια, κουράζομαι εύκολα και γρήγορα. Τα παρατάω λιγάκι πιο εύκολα. Αλλά έχω την ευθύνη των καταστάσεων, δίνω λογαριασμό μόνο σε μένα και δεν οφείλω τίποτα σε κανέναν. Ζω την κάθε μου στιγμή όπως μόνο εγώ επιλέγω και επιθυμώ. Ξυπνάω και κάνω το δικό μου πρόγραμμα. Διαλέγω τι θέλω να κάνω μέσα στην μέρα και ξοδεύω την ενέργειά μου σε ότι χρειάζομαι και έχω ανάγκη. Δεν κάνω συμφωνίες και δεν αναγκάζομαι να ακολουθήσω κανέναν, μιας και το "όχι" βγαίνει πιο εύκολα σαν απάντηση στα "ξένα" θέλω και απαιτήσεις. Βεβαίως και θα αφιερώσω χρόνο στους ανθρώπους μου. Σίγουρα θα υποχωρήσω για όσους με σέβονται και με νοιάζονται, είναι δίπλα μου και με στηρίζουν. Αλλά το μέτρο και το όριο της υποχώρησης θα το βάλω εγώ. Ανάλογα με τις αντοχές και την ενέργεια μου. Δεν θα στερηθώ για να προσφέρω. Είδα πως αυτός ο τρόπος με εξάντλησε. Δίνω από το απόθεμα μου πλέον και όχι από το υστέρημα μου. 

Ξεκουράζομαι, τρώω και κοιμάμαι τις ώρες που έχω ανάγκη να το κάνω. Δεν παραμεριζω τις ανάγκες μου για να ευχαριστήσω κανέναν άλλο πέρα από εμένα. Δεν μπορείς να φανταστείς πόσο τέλεια αίσθηση σου δίνει μια τέτοια συνθήκη. Είχα πολλά χρόνια να νιώσω τόσο μοναδική. Πάντα έδινα χρόνο και χώρο στους γύρω μου, συναδέλφους, φίλους, οικογένεια, συντρόφους. Τώρα όμως, τα δεδομένα και οι επιθυμείς άλλαξαν. Μπήκαν όρια και κανόνες. Οι δικοί μου κανόνες. Βγήκα από την απόμερη γωνία μου και έχω πρωταγωνιστικό ρόλο στην ζωή και καθημερινότητα μου. Καιρός δεν ήταν;

Ίσως να το είπα πολλές φορές, και να το προσπάθησα αρκετές. Η διαφορά είναι πως πλέον το κάνω πράξη. Κάθε μέρα και πιο πολύ. Όσο έχω το κουράγιο και την δύναμη, να βάζω όρια και να κάνω πράγματα που μου αρέσουν. Δεν είναι εύκολο να κάνεις πολλά μέσα στην μέρα, η κούραση σου χτυπάει πολύ πιο εύκολα την πόρτα. Σίγουρα, έχω την εμπειρία πλέον να το διαχειρίζομαι. Κάνω μικρά και σταθερά βήματα και έχω αφήσει τις υπερβολές εκτός. Μέρα με την μέρα νιώθω πιο δυνατή και απολαμβάνω και περισσότερα πράγματα, στιγμές και ενδιαφέροντα. Δεν κάνω τα λάθη του παρελθόντος. Δεν προσπαθώ να γυρίσω με κάθε κόστος στην προηγούμενη ζωή και καθημερινότητα. Δεν θέλω να ξανά γυρίσω σε αυτή. Μιας και αυτή με έβαλε σε αυτή την θέση.

Θέλω έναν καινούργιο τρόπο ζωής, πιο ήρεμο και γαλήνιο. Να έχω χρόνο για μένα και να μην κάνω υποχωρήσεις που δεν αντέχω, σε κανένα επίπεδο. Επιλέγω πόσες ώρες θα δουλεύω, είμαι τυχερή καθώς έχω αυτή την δυνατότητα. Επιλέγω πως θα περάσω τον ελεύθερο χρόνο μου. Διαλέγω με ποιους θα συναναστραφώ, με ποιους θα επικοινωνήσω και σε ποιους θα αφιερώσω χρόνο. Αρνούμαι να φορτωθώ προβλήματα και ευθύνες που δεν μου ανήκουν και δεν θέλω. Δεν ψάχνω λύσεις και απαντήσεις σε προβλήματα που δεν με αφορούν και δεν παίρνω μέσα μου τα λάθη κανενός. Σίγουρα το έχεις ξανά ακούσει. Αλλά αυτή την φορά, όντως το κάνω. Είναι πιο εύκολο, επειδή δεν έχω και την ενέργεια να κάνω κάτι διαφορετικό. Με προστατεύει η κούραση μου.

Παρέες

Κοίτα να δεις που ένα πρόβλημα ήρθε να με βοηθήσει να πάω την ζωή μου είναι βήμα παρακάτω. Ποιος θα μου το έλεγε πως σιγά σιγά θα γυρνούσα το πρόβλημα προς όφελος μου. Γιατί δεν το έκανα και τις πρώτες φορές; Ίσως να μην ήταν σωστό το timing; Ποιος ξέρει! Ίσως να μην ήμουν έτοιμη να αντιδράσω. Είμαι βέβαιη πως δεν θα μπορούσα να διαχειριστώ πλέον τα ίδια και τα ίδια. Δεν θέλω πλέον να ασχολούμαι με όλα αυτά. Θέλω να τα αφήσω στην άκρη και να κοιτάξω μπροστά. Να κάνω πράγματα που με ηρεμούν, με βελτιώνουν, με διασκεδάζουν, με δυναμώνουν. Να κοιτάξω εμένα και τα θέλω μου. Να κάνω πράξει τις επιθυμίες, τα σχέδια και τα όνειρα μου. Να βρω πραγματικά ελεύθερο χρόνο να αφιερώσω στα ενδιαφέροντα μου. 

Βαρέθηκα.

Βαρέθηκα να ασχολούμαι με τους άλλους. Όσο ασχολούμαι με τα προβλήματα τους και τους βοηθάω, απλά μου φορτώνουν περισσότερα. Όταν δείχνω δυνατή, πιάνονται από πάνω μου και περιμένουν τα πάντα από μένα. Με κούρασε αυτή η δύναμη, με εξάντλησε. Είναι στιγμές που πολύ θα ήθελα να με τραβήξει κάποιος στον ανέμελο κόσμο του. Υπήρξαν φορές που πίστεψα πως θα ξεκουραστώ και δεν χρειάζεται να βγαίνω πάντα μπροστά. Μα έκανα λάθος. Και απλά η ιστορία επαναλαμβάνονταν. Είναι καιρός λοιπόν, να σταματήσω να βγαίνω μπροστά για όλα και να βγω αποκλειστικά για μένα. Για να με προστατέψω, να με κανακέψω, να με φροντίσω. Να κοιτάξω την δική μου ζωή. Να είμαι δυνατή για μένα. Αναλώθηκα στο να φροντίζω τους άλλους και στέρησα την φροντίδα από μένα. Δεν μου άξιζε, καθώς κανένας δεν πήρε αυτόν τον ρόλο για μένα. Ήταν εύκολο για τους άλλους να λένε πως δεν το χρειάζομαι, πως είμαι δυνατή. Ήταν αρκετό για να δικαιολογούν την στάση και συμπεριφορά τους απέναντι μου.

Αυτή η δικαιολογία πλέον δεν μου φτάνει, δεν με καλύπτει. Έχω αποφασίσει πως θα έχω δίπλα μου, όποιον με φροντίζει, με σέβεται και με αγαπάει. 

Επιλέγω την φίλη που με παίρνει τηλέφωνο να ρωτήσει τι κάνω και πώς ήταν η μέρα μου. Η φίλη που μου στέλνει μήνυμα να με ενημερώσει ότι το Σάββατο έχει κενό και θέλει να πάμε βόλτα στην Ερμού για shopping therapy, απλά θα περιμένει. Ίσως κάποια στιγμή βρω το χρόνο, ή χρειαστώ κάτι από τα καταστήματα της Ερμού. Τότε, μπορεί να την πάρω πίσω να την ρωτήσω αν ακόμα ενδιαφέρεται.

Διαλέγω τον άνθρωπο που βρίσκει χρόνο να ανταλλάξουμε δέκα μηνύματα ή email, σε άσχετο χρόνο και με άσχετο λόγο, έτσι απλά για να μάθει και να μάθω τα νέα του. Ας περιμένει οποίος με θυμάται σε γιορτές και γενέθλια και οπότε χρειάζεται την βοήθεια μου για κάτι. Με κουράζουν οι άνθρωποι που ενοχλούν, οπότε σε έχουν ανάγκη με την έκφραση " που είσαι; Χαθήκαμε". Χαθήκαμε, επειδή δεν ψάξαμε λόγο και χρόνο να βρεθούμε. Χαθήκαμε, επειδή δεν είχαμε κάτι να πούμε. Χαθήκαμε, επειδή κανένας δεν έψαξε να βρει τον άλλο. Χαθήκαμε για κάποιον λόγο. Δεν υπάρχει λόγος λοιπόν να με ψάχνεις και να με ενοχλείς, επειδή με χρειάστηκες ή με έχεις ανάγκη. 

Φίλοι

Κρατάω τον άνθρωπο που βρίσκει χρόνο να πιει έναν καφέ μαζί μου, στην φούρια του Σαββάτου, σκαστός από την δουλειά, κρυφά από το αφεντικό, στα όρθια για να πούμε δυο κουβέντες, τα άγχη και τα προβλήματα μας. Αγαπώ τους ανθρώπους που ψάχνουν χρόνο και ξεβολεύονται για 15-20 λεπτά. Για μια γρήγορα κουβέντα, έναν πρωινό καφέ, μια μπύρα στο παγκάκι. Έτσι για να δώσουν το κάτι παραπάνω στον φίλο, να σταθούν δίπλα σε μια έννοια, μια χαρά ή απλά να γελάσουν με μια κατάσταση. Ναι, για αυτούς τους φίλους, θα κάνω πίσω και θα βρω χρόνο. Αξίζουν να δώσεις ενέργεια χρόνο αυτοί οι άνθρωποι. Πραγματικά τους αξίζει. Σε νοιάζονται και στο δείχνουν. 

Εκτιμώ τους ανθρώπους που δεν χρειάζεται να πουν συγγνώμη. Δεν καταλαβαίνω τους φίλους που μονίμως απολογουνται. Δεν καταλαβαίνω τις σχέσεις που παίρνουν από χίλια κύματα. Τις μονόπλευρες σχέσεις τις έχω βιώσει έντονα στην ζωή μου. Βλέπεις μου έμαθαν, ότι αρκεί να δίνει ο ένας και τότε σώζεται η κατάσταση. Δεν θέλω να δίνω μόνο εγώ όμως. Κουράστηκα να δίνω μόνο και απλά να περιμένω αν ο άλλος θα το εκτιμήσει. Μιας και πολλές φορές απολογήθηκα, που έδινα, αφού κανείς δεν μου το ζήτησε. Δεν τις θέλω άλλο, λοιπόν. Είχα πολλές τέτοιες φιλίες. Αν μπορεί να τις αποκαλέσει κάποιος έτσι.

Αρκεί να σέβεσαι και να ενδιαφέρεσαι για τον άλλο και δεν χρειάζεται να λες συνέχεια συγγνώμη. Αν σκέφτεσαι τον φίλο, την φίλη, τον αδερφό, τον σύντροφο, δεν θα είναι συνέχεια η σχέση στα επίπεδα της σύγχυσης, της σύγκρουσης, της άρνησης, της διαπραγμάτευσης και της συγχώρεσης. Όταν σέβεσαι τον συνάνθρωπό σου, όταν τον καταλαβαίνεις τα λάθη και οι απερισκεψίες μειώνονται. Όταν μονίμως κάποιος συγχωρεί, πληγώνεται, κουράζεται, θυμώνει. Και είναι αρκετά αυτά σαν συναισθήματα για να μειώσουν την δύναμη αυτής της σχέσης. Να μειώσουν την ένταση και την ενέργεια της. Με κούρασαν αυτές οι σχέσεις, αυτοί οι άνθρωποι. Δεν τους θέλω πλέον στην ζωή μου. Τους αφήνω πίσω, δίχως δεύτερη σκέψη και ενοχές, καθώς προσπάθησα και νιώθω καλά με στον εαυτό μου. 

Αρνούμαι πραγματικά να περάσω την ζωή μου με έναν άνθρωπο που βάζει το εγώ του πάνω από την ηρεμία μου. Δεν μπορώ να σκεφτώ την ζωή μου με τις ίδιες εντάσεις, λάθη και προβλήματα. Έχω ανάγκη και επιλέγω να είμαι ήρεμη και ξεκούραστη, χαρούμενη και ανάλαφρη. Κουράστηκα να νοιάζομαι και να φροντίζω την ζωή και την καθημερινότητα κάποιου, ο οποίος δεν δίνει την ίδια ενέργεια για μένα. Δεν κουράζεται και δεν προσφέρει το ίδιο με μένα. Όχι δεν μετράω και δεν ζυγίζω πράξεις, λόγια και κινήσεις. Απλά θέλω να βλέπω την ανταπόδοση, την προσφορά, το ενδιαφέρον και την ζεστασιά, την ασφάλεια και την φροντίδα. Δεν βολεύομαι με δεκανικια και ψίχουλα. Έχω καταλήξει στο τι χρειάζομαι και τι μπορώ να δώσω. Δεν βολεύομαι με τίποτα λιγότερο. Ξέρω τι αξίζω και τι έχω ανάγκη. Οτιδήποτε λιγότερο ξέρω πως με θυμώνει, με πιέζει, με πληγώνει. Υπάρχει λόγος να το περάσω; 

Είναι μικρή η ζωή για να περιορίσουμε τα θέλω και τις ανάγκες μας στα μικρά και ελάχιστα. Δεν είναι κρίμα να πιέζομαι σε σχέσεις και φιλίες που δεν με καλύπτουν; Δεν είναι κρίμα να κάνεις το ίδιο λάθος κι εσύ; Αν μπορώ να αλλάξω την κατάσταση, μπορείς κι εσύ. Αρκεί να ξεβολευτούμε. Αναγκάστηκα. Εσύ μπορείς να το επιλέξεις. 

Αναγκάστηκα; Κουράστηκα; Αποφάσισα; Επέλεξα; Επιθυμώ; Δεν ξέρω. Δεν έχω καταλήξει. Σίγουρα άρπαξα την ευκαιρία. Να κάνω κάτι διαφορετικό, να δοκιμάσω κάτι άλλο. Να διώξω από πάνω μου όλα αυτά που με κρατούσαν πίσω, με πίεζαν, με εξαντλούσαν, με θύμωναν, με στεναχωρούσαν. 

Μηνύματα

Κουράστηκα με τους φίλους που δεν βρίσκουν τον χρόνο και την διάθεση να προσφέρουν σε κανεναν άλλο, πέρα από τον εαυτό τους. Απλά παίρνουν από τον καθέναν ότι τους λείπει. Δεν θέλω να καλύπτω τα κενά κανενός. 

Αφήνω στην άκρη, όσους νομίζουν πως θα είμαι πάντα εκεί. Δε με νοιάζει για όσους χάθηκαν, ίσως και να είχαν τον λόγο τους. Δίνω τον χρόνο μου και όση ενέργεια θέλω, σε όσους ήταν πάντα εκεί. Ναι, για αυτούς θα θυσιάσω λίγη από την ελάχιστη ενέργεια μου. Με την υπόσχεση πως μόλις φορτίσω τις μπαταρίες μου, θα δημιουργήσουμε κι άλλες αναμνήσεις, εμπειρίες, παθήματα, μαθήματα και λάθη μαζί.

Αν μπορούσα να σε συμβουλεύσω κάτι, απ' τα ελάχιστα που με δίδαξε και με διδάσκει αυτή η εμπειρία, είναι να μην χαρίζεις τον χρόνο και την ενέργειά σου σε όλους. Δεν είναι ανεξάντλητη. Φόρτιζε τις μπαταρίες σου και ανάλωσε τες, όπου θέλεις και με όποιον το αξίζει. Ζήσε και απόλαυσε. Μην τρέχεις απλά να προλάβεις.

Και προσπάθησε να μην τρέχεις μονίμως για τους άλλους. Για σένα...

Αγάπη
Τι θα ήθελες να κανείς;


Σχόλια

  1. Είναι πολύ σημαντικό, να υπάρχουν όρια απέναντι στις ανάγκες μας και των άλλων. Σ' ένα βαθμό σε βάζει κι η κοινωνία στο τρυπάκι να σκέφτεσαι τους άλλους για να μην θεωρηθείς εγωιστής. Όμως δεν είναι έτσι.
    Ο εαυτός μας είναι πάντα προτεραιότητα.
    Τώρα ναι, κι εγώ ότι αφήνω πίσω το κρατάω εκεί. Γιατί κάποια πράγματα, άνθρωποι, καταστάσεις μας τρώνε την ενέργεια κι αυτό δεν πρέπει να το επιτρέπουμε.
    Σε φιλώ γλυκά.
    Καλό Σαββατοκύριακο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εκεί που νόμιζα πως είχα αφήσει πίσω μου όλα τα στερεότυπα της κοινωνίας, τσουπ εμφανίστηκε αυτό. Δεν περίμενα πως είχα προσδιορίσει τόσο λάθος τα όρια των φιλικών μου σχέσεων, αλλά έτσι είναι η ζωή. Όσο ζεις μαθαίνεις και παθαίνεις για να μάθεις περισσότερα.
      Είναι καιρός να κοιτάξω εμένα περισσότερο απ' τους άλλους, και ας με πουν και εγωιστρια. Δεν πειράζει.
      Σε φιλώ γλυκά. Να περνάς τέλεια.

      Διαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Maybe, you LOVE this...

Newsletter

Greek Women Bloggers

Greek Women Bloggers