Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

I was thinking...

Σαν πυροτεχνήματα εμφανίζονται κάποιοι άνθρωποι στην ζωή μας.

Σαν πυροτεχνήματα εμφανίζονται κάποιοι άνθρωποι στην ζωή μας. Είναι πολλές οι στιγμές που αναρωτιέμαι τον λόγο που οι άνθρωποι έρχονται και φεύγουν σαν τα τρένα. Τα τρένα έχουν έναν προορισμό, ένα ταξίδι να κάνουν, κάπου πρέπει να φτάσουν. Θα μου πεις έτσι είναι και οι άνθρωποι. Ο καθένας μας έχει τον προορισμό του, και κάνει κάποιες στάσεις μέχρι να φτάσει εκεί που θέλει. Αλλά με ποιόν τρόπο επιλέγει, αν θα φτάσει μόνος, με σένα ή με μένα; Ποιό είναι το κριτήριο;  Σίγουρα δεν θα με επιλέξει για τα μωβ μαλλιά μου, ούτε για το 1,50 ύψος μου, το καταλαβαίνω.
Δεν καταλαβαίνω όμως τον τρόπο που παίρνει και αφήνει κόσμο σε κάθε σταθμό. Καθώς, το τρένο απλά κάνει την δουλειά του. Οι επιβάτες κατεβαίνουν όταν θέλουν, μόλις φτάνουν στον σταθμό τους. Ενώ ο άνθρωπος τους αφήνει, τους αδειάζει. Ή έτσι το βλέπω, έτσι μου φαίνεται εμένα η διαδικασία. Μπορεί και οι άνθρωποι να έχουν κάνει κάποιες επιλογές και να έχει φτάσει ο τερματικός σταθμός τους. Να μην μπορεί να συνεχιστεί αυτή η φιλική σχέση.

Τελευταίες αναρτήσεις

Το δίδαγμα της εβδομάδας: Pure Bliss!!!

Πλάνο Ευδαιμονίας και Αγάπης.

Καθημερινότητα vs Ψυχική υγεία : Άλλαξε ότι δεν σου αρέσει.

Φεβρουάριος στα κόκκινα or in black;

Do Dare...

Εσύ τι φοβάσαι;

Η καλύτερη συμβουλή που μου έχουν δώσει.

Η απόσταση δεν χωρίζει πάντα τους ανθρώπους.

Tell me the truth!

Στον δρόμο της Τζένιφερ, κορίτσια.

Newsletter